اسفند

سالی که از لحظه تحویلش زیارت امامرضا در کنار خانواده نصیبم شد و تا سیزده بدر که زیارت مولایم حسین و روز تولد حضرت علی زیارتش نصیبم شد

چه خوش بود ایام روزهایی که بدور از دنیا بودم و در قطعاتیس از بهشت قدم میزدم گویی هیچ غم و غصه ای در من نیست همه چیز فراموش شده و با هیجان به مناره و حرم ها می نگریستم بجای گریه لبخند می زدم و به وجد می آمدم از زیارت آنها

انگار دیگر از دنیا هیچ نمیخواستم

و حال اولین روز آخرین ماه فرا رسید آن هم با اومدن اولین برف زمستانی

با لبخند بیدار شدم اما دلم کمی دلگرفته س به سرنوشت و آینده ام فکر می کنم
فکرم خیلی درگیره روزگاره

در کل سالل پرهیجانی بود

دلم یه همدم عالی میخواد که کنارش آروم بگیرم دیگه با سمیرا هم نمیتونم آروم باشم منو به تشویش میکشونه شش روزه ازش خبری ندارم اولین باره اینهمه باهاش صحبت نکردم
خدا دل هممونن رو صاف کنه از اینهمه دغدغه