بی نام و نشون زندگیم

بعد از 15 روز مسافرت

از دیدار با امام رئوف در مشهد مقدس و مشرف شدن به قم و زیارت خانوم حضرت معصومه

و گردشگردی درایران زمین حال و هوایم بهتر شده و این تنهاییه سخت و عجیب مرا کمی از خود رها کرده

نمیدانم تا کی این روحیه بی تفاوتی برایم باق خواهد ماند اما سجده شکر به جا می آورم
خداوندا سمیرای مرا نیز دریاب که اینگونه بی تابی نکند و دل من سخت برایش نتالان است که کاری از عهده ام بر نمی آید

خداوند هوای دل بنده هات رو داشته باش
خدایا عاشق هار و تو این دنیا به هم نمی رسونی تو اون دنیا به هم برسون و بهشون عشق بورز

امید آینده زندگی را شیرینتر میکند دلم برای بی نام و نشونم تنگ شده کاش بببینمش به زودی